Life behind the lens

Υπάρχουν στιγμές που θέλουμε να μιλήσουμε, να εκτεθούμε, να δείξουμε τα συναισθήματα μας, μα ο καθωσπρεπισμός και ο εγωισμός μας τις περισσοτέρες φορές μας σταματούν.Κι αναρωτιέμαι... αξίζει τον κόπο? Αξίζει από εγωισμό να χάσουμε ανθρώπους απο δίπλα μας που ίσως, λέω ίσως, αν ήξεραν το πώς αισθανόμαστε να διάλεγαν να μείνουν κοντά μας?
Και απαντώ στον εαυτό μου, όχι δεν αξίζει...
Κι όμως εκεί εμφανίζεται ο φόβος της απόρριψης. Κι αν ανοίξουμε στον άλλο την ψυχή μας κι αυτός απλά μας ευχαριστήσει γλυκά μα δεν ενδιαφερθεί?
Τελικά γιατί ανοίγουμε την ψυχή μας? Για τον άλλον ή γιατί το χρειαζόμαστε εμείς? Για να μάθει ο άλλος ή γιατί εμείς θα εκραγούμε πια αν δε μιλήσουμε?
Ναι στον εαυτό μου αναφέρομαι. Θα εκραγώ αν δε μιλήσω, είμαι όμως έτοιμη να πληρώσω το όποιο τίμημα αυτού του ανοίγματος? Είμαι έτοιμη για μια απόρριψη, για καμία ίσως ανταπόκριση, ή ακόμα και για μια αποδοχή? Είμαι? Εσύ είσαι?
Τελικά τι είναι αυτό που μας κρατάει μακριά από τον άλλο? Το υποτιθέμενο όχι του? Τόσο απλά? Και τι έγινε?

I know it all sounds Greek to you but I had to rumble in my language lol

The show yesterday was great! No photos yet because I refused to bring my camera. I was with friends and had my daughter with me as well [her first catwalk experience :)] so I decided to go for fun ONLY! I will post some video and photos in a few days taken by friends.
Dusanka was amazing. She won "Best Catwalk Prize" and I'm so proud of her.
All in all it was a great evening filled with beauty, fashion, music and FUN most of all.